Karasu Korusunda

Bak, ağaçlar
çevirmiş ya
bedenlerini
sütunlara

ışıktan,
zengin bir tarçın
rayihası yayıyorlar
ve memnuniyet

uzun başları
semerci sazlarının
boy verip süzülüyor
mavi yamaçlarında

gölcüklerin,
ve her bir gölcük
bir zamanlar adı
her ne olursa olsun

adsız şimdi
her yıl
her ne varsa
öğrendiğim

ömrüm boyu
buraya varıyor işte: ateşlere
ve kaybın kara nehrine
öte yakası

selamet olan,
anlamını hiç
bilmeyeceğimiz hiç birimizin.
Bu dünyada yaşamak için

şu üç şeyi
becermelisin:
ölümlü olanı sevmeli,
basmalı onu

sımsıkı göğsüne, bilerek
kendi yaşamın da ona bağlı ya hani;
ve vakit geldiğinde bırakmalı
gitsin
bırakmalı gitsin.

Mary Oliver
Çeviren: İnan Mayıs Aru

Yazıyı Paylaşın