Güzyaşı

yine yağmur

ve kalbim eski bir türkü şimdi

çınar kovuklarında uyuyan

göğün efendisi

efsanevi bulut yılan

yine dökülüyor gülen yüzler

yine sancı

hiç bitmemişçesine

 

bir yaprak uçuruyorum

hayalet rüzgarlarla güneye

dudaklarımda dans eden cinlerin motifleri

ve kamburu çıkmış ihtiyar bir ezgi

hatırlayan yok sözlerini

 

yine orman

kanatlı yılanların evi

nehri terk etmiş tepelere koşuyor

flüt çalan bir peri

yeşim rengi saçlarında kayıp sözler

bir görünüp bir yitiyor

dağın dalgalanan etekliğinde

ince belli ceylanlar

yine türkümü çalıp gidiyor

 

alevden tohumlar yeşeriyor avuçlarımda

ağaçların ıslak bedenlerini okşarken

 

gözyaşı değil

bugün bu efsunlu koruda

ılık güzyaşı

yanaklarımdan süzülen

İnan Mayıs Aru

 

_MG_0564

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir